06-09-17

Alle Miauwkes zijn BV's

dag allemaal, veronique puts, geert hoste, miauwkes,

 

Foto uit dag Allemaal, tja wie had dit kunnen verzinnen, kom je in de dag allemaal want je zit geheel onschuldig op de eerste rij te genieten van al dit moois...

06:50 Gepost door Whiskers Vrienden in Actualiteit, Katten, Kittens, Liefde, Vrije tijd, Web | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |

28-08-17

Miauwkes dag te Berchem

Ontzettend leuke ervaring gehad afgelopen zaterdag met vrienden op de miauwkes dag...

Woorden kunnen niet ventileren hoe leuk het was, super goed georganiseerd, wij zijn het miauwkes leger volgens Veronique Puts, en of dat waar is, wij strijden met zijn allen voor alle katjes .

We werden ontvangen als echte VIP 'ers.

En verwend als sterren...

Enkele foto's...

IMG_0065.JPG

IMG_0041.JPG

Ja mijn twee schatjes staan er verschillende keren tussen.... TROTS.

IMG_0051.JPG

IMG_0053.JPG

IMG_0057.JPG

IMG_0063.JPG

IMG_0067.JPG

IMG_0075.JPG

IMG_0080.JPG

IMG_0085.JPG

Ben Weyts minister van dieren welzijn mocht de miauwkes award overhandigen.

IMG_0100.JPG

Martine en tattoo.jpg

Mijn miauwkes tattoo....

miauwkes.jpg

Kijk al uit naar volgend jaar, wie gaat met mij mee... tongue-out

 

14:15 Gepost door Whiskers Vrienden in Algemeen, Boeken, dieren, Katten, Kunst, Vrije tijd, Web, whiskers | Permalink | Commentaren (5) | Tags: veronique puts, geert hoste, miauwkes dag, cootje en pernod | |  Facebook | |

21-07-17

Wally en F.Froemel... anno 2017

Binnenkort is onze Froemel jarig, jawel het magische 10 jaar op 24 juli....

Zolang houden wij elkaar in dit leven al onvoorwaardelijk gezelschap...

En ik moet zeggen, het word er alleen maar leuker op, we begrijpen elkaar en hebben onze leefstijl zo goed op elkaar afgestemd... tijdens het werken slapen ze, en als ik thuis ben komen ze allebei bij mij staan of liggen...

Bedelen om aandacht of iets lekkers... en als het bedtijd is...

De deur gaat open van onze slaapkamer, met dit warme weder staat de airco altijd aan, springen ze beiden aan het voeteinde van mijn een persoonsbed.... om het vrouwtje lief gezelschap te houden...

Wie zegt dat dieren en vooral katten niet trouw zijn, kennen er niks van.

Deze twee mannen zijn mijn mannen in mijn leven, niemand heeft het al beter gedaan, en ik denk dat daar ook geen echte vent aan kan tippen !

Laat het hem maar lezen en indien deze niet akkoord gaat, bewijs het mij dan maar.

 

Foto up-date  vandaag...

IMG_7571.JPG

Wally 12,5 jaar oud.... hij word al een echte senior.

IMG_7585.JPG

IMG_7590.JPG

IMG_7622.JPG

IMG_7629.JPG

IMG_7630.JPG

En nu komt ons jarige jutje....

Ferdinand Froemel van Liesbrit... 24 juli word hij 10 jaar....

IMG_7581.JPG

IMG_7594.JPG

IMG_7602.JPG

IMG_7604.JPG

IMG_7613.JPG

IMG_7615.JPG

IMG_7618.JPG

IMG_7621.JPG

IMG_7632.JPG

IMG_7637.JPG

IMG_7638.JPG

Gelukkige Verjaardag lieve schat....ik zie je graag onze liefde is écht.

 

12:43 Gepost door Whiskers Vrienden in dieren, Ferdie Froemel van Liesbrit, Katten, Kittens, Liefde, Vrije tijd, Wally en Ferdie, Web, whiskers | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |

13-07-17

Natuurpunt wandeling in waanzinnig gezelschap...

Dat ons landje mooi is weten vele onder ons wel  andere moeten dringend eens op verkenning gaan.... hier alvast een voorsmaakje en niet ver van onze deur.... MECHELEN....

MECHELS BROEK.

IMG_7516.JPG

IMG_7531.JPG

IMG_7532.JPG

Hier een overblijfsel van een kanon krater....waar nu water in staat en vogels heerlijk in genieten....

IMG_7533.JPG

IMG_7536.JPG

IMG_7537.JPG

IMG_7538.JPG

IMG_7540.JPG

IMG_7541.JPG

IMG_7543.JPG

IMG_7544.JPG

IMG_7545.JPG

IMG_7546.JPG

IMG_7549.JPG

IMG_7552.JPG

IMG_7557.JPG

IMG_7560.JPG

Blauw alg....

IMG_7565.JPG

IMG_7564.JPG

IMG_7570.JPG

Hoe een specht zich heeft kunnen uitleven.

IMG_7526.JPG

Met dank aan mijn lieve vriend en gids... weer veel geleerd en gezien vandaag.

Voor herhaling vatbaar.

 

Tot binnenkort.

 

 

18:47 Gepost door Whiskers Vrienden in Bloemen, dieren, Ganzen, Vrije tijd, Web | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |

12-07-17

Verklaar de liefde niet uit nood, of eenzaamheid, maar vanuit het hart

verklaar-liefde-nood-eenzaamheid-vanuit-hart/

 

Voor de vonken en vlammen der liefde is onze adrenaline de zuurstof – waar ons rationele denken geen vat op heeft, of überhaupt kan krijgen. We zijn dan ook niet in staat om deze gepassioneerde verliefdheids-stoten onder controle te houden, of verstandelijk te bepalen waar en wanneer ze mag toeslaan. Het gebéurt gewoon, en het voelt verrukkelijk. Zo uniek dat – tegelijkertijd – de zenuwen door ons lijf heen gieren, in een opzwepende mix van opwinding, angst en reikhalzend romantisch dagdromen. Deze staat – van acute, overweldigende, spontane verliefdheid – valt niet te veinzen, noch te verbergen, en onttrekt zich tegen wil en dank aan de wetten van de conventionele logica.

Deze ongrijpbare, magisch-aantrekkelijke aard van de liefde, zorgt er ook voor dat ze zich nooit laat afdwingen, dat ze zich niet à la minute laat ontbieden, enkel omdat we hier en nu naar haar verlangen. Sterker nog, toen de Franse filosoof Jean-Paul Sartre ons erop wees dat we – als mens – vrij zijn, behalve dan over het existentiële feit dát we dat, onherroepelijk, onloochenbaar, zijn, vergat hij daar aan toe te voegen dat de ervaring, of de sensatie van verliefdheid evenmin verkozen wordt; zij verschijnt simpelweg, onwillekeurig, vanuit het niets, goedschiks of kwaadschiks, ongeacht de overige omstandigheden van ons leven.

 

Een nieuwe relatie als pleister op de wond van liefdesverdriet

Je bent ongetwijfeld bekend met de verschrikkelijke emotionele pijn die gepaard gaat met een breuk of scheiding in de intieme sfeer, en je beseft vanuit die zeer-zure-appel-ervaring als geen ander hoe genadeloos ingrijpend de impact van dit (partner)verlies kan zijn. Het type relatie dat bewust of onbewust gebruikt wordt om de smart van een gebroken hart te verdringen, of te vergeten, wordt ook wel de ‘rebound-relatie’ genoemd. En daarom worden deze verbanddoos-verkeringen dikwijls zo snel mogelijk uitgezocht, en aangegaan.

”Wat heb je lief, wanneer je liefhebt, mijn God: het verschrikkelijke licht van het leven, of dat van de dood? Wat zoek of vind je – wat is deze liefde? En wie is het?”

-Gonzalo Rojas, uit het gedicht: ‘Wat heb je lief, wanneer je liefhebt?’-

 

Niet alle relaties die (direct) na een breuk of scheiding ontstaan zijn per se het gevolg van dit zogeheten rebound-effect. Toch geloven we graag, en vaak, dat zo’n (plaats)vervangende verhouding ons lijden kan, en zal verlichten, of verminderen. Deze substituerende strategie is helaas niet de manier om je innerlijke kommer en kwel werkelijk te helen. Zonder dat we het aanvankelijk expliciet doorhebben, of durven toegeven, verwachten we stiekem dat deze nieuwe persoon ons ongeluk zal wegnemen, zowel onze oude als open wonden zal genezen, en zelfs de littekens – achtergelaten door onze vorige minnaar – onzichtbaar zal maken.

De drijfveer van, of achter, dit soort gedrag is (de angst voor) eenzaamheid, en emotionele instabiliteit. We waren zo gekwetst, dat we de rauwe randjes niet waagden te verkennen, we onze weemoed verborgen, omdat dat makkelijker was dan ons huilende hart ineen te voelen krimpen. Kortom: de stukgelopen relatie deed ons pardoes denken dat dé remedie tegen dit schrijnende tekort, tegen dit wrange gebrek, een nieuwe relatie was, dat dáárin de beloofde vervulling lag. Wanhopig verlangen we aldus weer naar de liefde, om het (meest recente) vergankelijke verleden mee te vermommen, en letterlijk te laten verstommen.

 

De angst om alleen te staan – om vrijgezel te zijn

Je (dagelijks) leven delen met iemand is allerminst eenvoudig, maar ware liefde – waarin alle puzzelstukjes op hun plek vallen, en de relatie gestadig blijft groeien en bloeien – bestaat wel degelijk. Aan de andere kant kan het soms al lastig zijn om vrede te vinden ìn, en mét, jezelf – zeker als er zich, vanbinnen, een disbalans openbaart, die dringend onze aandacht behoeft. Vòòrdat we halsoverkop en koste wat kost, naar harmonie streven in onze relatie, dienen we de (levens)kunst van het alleen (en ál één) zijn te leren; anders functioneren onze relaties uiteindelijk slechts als verraderlijke fata morgana’s, als illusoire luchtspiegelingen.

De eerste stap is het dapper onder ogen komen van onze (onderhuidse) angst: een hoop mensen houden niet, of niet meer, van hun partner, maar blijven toch bij elkaar vanuit een verlammende ‘alles liever dan eenzaamheidhouding’. En als we deze duivelse dynamiek, dit misleidende mechanisme, niet begrijpen, dan is het zeer waarschijnlijk dat we keer op keer in dezelfde fouten vervallen – van, en met, de ene op de andere partner.

De haast panische angst om alleen te zijn is een probleem waar steeds meer mensen door geplaagd worden, en verhindert zulke getormenteerde zielen om het natuurlijke rouwproces – dat inherent is aan een scheiding, en daar bij hóórt – diens recupererende gang te laten gaan. Daarnaast creëert het valse voorstellingen over eenzaamheid versus vrijheid: alleen zijn betekent níet (automatisch) oud en verbitterd raken, en samenzijn betekent níet het opgeven, of verliezen, van je autonomie of zelfstandigheid.

“Er is geen formule voor

de liefde,

want zij is zelf de grens

die de ziel verheft

De charme van jullie connectie

Zoals we eerder reeds zeiden: de enige persoon die je echt kan beminnen, is degene die er honderd procent klaar voor is, die niet nogmaals in dezelfde valkuilen wenst te trappen, die risico’s durft te nemen, omdat zijn hartgrondige gevoel groter is dan de angst. Daarin ligt de bekoring van de plotselinge paarvorming, van de ontmoeting waarin je zó bij elkaar (b)lijkt te passen, dat je geen keus hebt behalve deze wederzijdse amoureuze betovering een kans te geven.

Er zijn mensen – wiens verlangen om geliefd te worden zo ondraaglijk intens is – dat zij hun hart laten overschaduwen, in nevelen laten hullen, door dwangmatig, en onrealistisch te dagdromen over de perfecte prins, of prinses, op het witte paard; terwijl anderen juist overmatig gefixeerd zijn op hun geroutineerde geest, en slechts, of pas, na veel beredenering in actie komen, zonder zich te beroepen op hun eigenlijke gevoel.

Maar de liefde is een kwestie van hartstocht, en van emoties, en kan – als zodanig – niet gemeten of berekenend benaderd worden. Zij die zich (tot over hun oren) verliefd voelen, realiseren (uit)eindelijk dat zij daar geen enkele moeite voor hebben hoeven doen: dit was er – simpelweg – en ongeforceerd, het meest authentieke moment voor, waarin het leven, in haar totaliteit, ons dit cadeau spontaan in de schoot wierp, en zelfs niet anders kón!

 

 

 

Zo een mooi artikel kon ik niet anders dan delen, want het is zo waar ... heb medelijden  met al die mensen die gebruikt worden omdat ze een opvulling  betekenen voor al die mensen die mensen gebruiken ...

 

 

07:03 Gepost door Whiskers Vrienden in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |